سعدی علیه الرحمه فرمود :

 

قناعت می کنم با درد چون درمان نمی یابم

تحمل می کنم با زخم چون مرهم نمی بینم

 

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل

 

دیگر اینکه :

استادم نوشت:

از ما كه گذشت، از تو هم مي‌گذره

 

بعد از اون بود که بچه درویش نوشت :

 

مُرسه‌ما ب‍سك!

 

..................................

 

سپس حافظ فرمود:

 

سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین

تا  منور  گردد  از دیدارت  ایوانم  چو  شمع

 

نمی شه ؟!

 

....................................