اعتراف از نوع دیگر
اعتراف از نوع دیگر
در سرم چیزی از صبح همینطور می چرخید می خواستم بنویسمش نشد همینطور همه جای نوشته میان کلمات می آمدی بین حرف تکرار می شدی . ننوشتم .
گذاشتم تا بیایی و هی تکرار شوی در همه جای ذهنم نوشته های بر کاغذ نیامده و در چشمانم . همه جای کلمات حرف و حتی سطح سفید کاغذ و سکون دستهایم تویی این روزها . گفتم که بدانی .
بعد روی تابلوی سفید اتاق کارم نوشته بود :
بر همه چيزی کتابت بُوَد ،
مگر
بر آب
و اگر گذر کنی بر دريا،
از خون ِ خويش
بر آب
کتابت کن
تا آن کز پی تو در آيد
داند که
عاشقان و
مستان و
سوختگان رفته اند.
ابوالحسن خَرقانی
من هم همین را نوشتم و رفتم بالکن سیگار بکشم و به تو فکر کنم.
همین .
وبلاگی در باره ی ترجمه و شعر و ادبیات و سیاست و خانه و خیابان و راه های دور و چیزهای دیگر که توسط علیرضا سعادت نوشته می شود گاه به گاه .((کلیه حقوق آثار این وبلاگ برای نویسنده محفوظ است .)) ضمنا ارمیا نام پیامبری ست و نام هیچ گلی نیست