壜の中の炎　

中村剛彦

窓に飾った古いガラス壜の中に、小さな月が灯った

小さくても部屋のかしこに、光は届いた

それはあなたと出会った夜のこと

それまで壜の中では、野心の青い炎が一つ

ゆらゆらと揺れ、ときに罪の色を帯び

ひときわ大きくうねっていたものだが

あの夜からずっと、小さな月は壜の中に灯っている

今宵は、この孤独な月を吹き消して

あなたに捧げる赤い炎を灯そう

やがて赤い炎は青い炎と一つになり

おのずと小さな太陽となり輝きはじめる

そしてもう、あなたのもとに、光は届いている

شعله ی  درون حباب شیشه ای

« پنجره را قشنگ کرده

   حباب شیشه یی قدیمی

                                  درونش ماه کوچکی درخشان

به کنج و کنار اتاق کوچک

                                  سوسویِ نوری

و این

تمام ِ شب است

                   گسترده

                            در برابرچشمانت »

«تنها شعله یی آبی  

                  بالا و بالاترمیرود

                                           درون حباب شیشه ایی

لرزان و لرزان

پنداری به رنگ گناهی ست

                                          ناگاهان!

پیچان  به دور خویش

                                         چون موج »

« نشسته ست از ابتدای شب

                                  ماه ِ کوچک سوزان

درون حباب شیشه ای

تا تمام شود و خاموشی گزیند

ماه پرت افتاده

ماه متروک

شعله ای  برمی افروزی

سرخ »

« چه زود و چه نزدیک

                               آبی می شود دیگر بار شعله ی سرخت   

تیز و بلند

                 پرتویی  

                              از حدود خورشید کوچکت

تابیدن آغاز می کند

پس

به درون تو نیز

                         سوسوی نوری می تابد »