درناها و پنجشنبه

秋のちから

須永紀子

それはいつも
未来から戻ってきたようにドアを開けた
鼻梁をつんとさせる大気がなだれこみ
窓の灯りを温かく
南瓜や芋を大きくした
わたしが見あげる前に
イチョウはレモン色になり
野の草は実を結んだ
きみをまもるために、とは言わないけれど
わたしを脅かさないように
ゆっくりと少しずつ
とても深いところから
ひきかえしてきたのだ

هجوم پاییز

«دوباره و

           دوباره »

«پیش رو دری گشوده می شود

                                  انگار که باید باز گردم »

« اینک هجوم هوای بیرون

                          به دم دم ِ  هر نفس »

«گرم

 روشنایی پنجره به خانه می تراود»

«چه درشت و درشتر کدوها

                                 سیب زمینی ها »

«خیره مانده ام و در برابرم»

«درخت مقدس معبد رنگ می بازد و زرد

                                                     رنگ می بازد و لیمویی»

«به بار می نشینند

درختان میوه»

«لب فرو می بندم به سکوت

تا اینهمه

هراسانت نکند»

«و تا  رها  شوم از اینهمه

هراس

که بر جانم نشسته»

«آرام و آرام

               ساکت و نرم نرم »

«از عمق دورِ اینهمه ابدیت»

«باز می آیم

             دوباره»